Strangler Fig Pattern Nedir?

13 Nisan 2026 Pazartesi

Strangler Fig Pattern, monolitik bir uygulamanın zamanla parça parça yeni bir mimariye (genellikle mikroservislere) dönüştürülmesini sağlayan bir geçiş stratejisidir. Adını, bir ağacı yavaş yavaş sararak yerini alan “boğucu incir” bitkisinden alır. Bu yaklaşımda eski sistem bir anda kapatılmaz; onun yerine yeni bileşenler kademeli olarak devreye alınır.

Bu modelde, sistemin belirli fonksiyonları tek tek ayrıştırılır ve yeni servisler olarak yeniden geliştirilir. Gelen istekler başlangıçta eski sisteme giderken, zamanla belirli endpoint’ler veya işlevler yeni servislere yönlendirilir. Bu yönlendirme genellikle bir proxy veya API katmanı üzerinden kontrol edilir. Böylece eski ve yeni sistem bir süre birlikte çalışır.

Strangler Fig Pattern’in en büyük avantajı, “big bang” dönüşüm riskini ortadan kaldırmasıdır. Tüm sistemi bir anda yeniden yazmak yerine, kontrollü ve geri alınabilir adımlarla ilerlenir. Bu da üretim ortamında daha az kesinti, daha düşük risk ve daha iyi gözlemlenebilirlik sağlar. Aynı zamanda ekipler bağımsız olarak yeni parçalar geliştirebilir.

Özetle Strangler Fig Pattern, büyük ve riskli sistem dönüşümlerini yönetilebilir hale getiren pragmatik bir yaklaşımdır. Eski sistem zamanla küçülürken, yeni mimari büyür ve en sonunda monolit tamamen ortadan kaldırılır. Bu süreçte kritik olan nokta, doğru ayrıştırma stratejisi ve yönlendirme mekanizmasının sağlam kurulmasıdır.

Basit Akış Tablosu